spacer.png, 0 kB
Home arrow Artikelen arrow Jongeren arrow Idols en de kerk
Idols en de kerk PDF Afdrukken E-mail
woensdag 04 februari 2004

Ik kan er niets aan doen, maar het singletje van Jamai ('Step Right Up') zingt al de hele dag door mijn hoofd. Niet dat ik zo'n Idols-fan ben, maar het PR-offensief dat door de organisatoren is ingezet, is moeilijk te ontwijken. Zelden hebben we in Nederland zo'n opgehyped en overgecommercialiseerd TV-programma gezien. En tegelijkertijd boeide me dat juist aan het hele Idols-concept en heb ik de podiumavonturen van het ambitieuze tiental met interesse gevolgd.

In dit redactioneel wil ik kort ingaan op wat de kerk van Idols kan leren. Een beetje gewaagd, maar dat bent u wel van mij gewend. Ongeacht wat je van Idols vindt, heeft het programma vier kernelementen die aansluiten bij de manier waarop jongeren vandaag denken en leven. Leonard Sweet, een postmoderne denker, vat deze samen in het Engelse woord EPIC:

1. Experiential (ervaringsgericht). Of je nu Vincent heet en als een halve boer op je klompen danst, of Jamai en rond elk lied een feestje bouwt, Idols is voor iedereen die meedoet een bijzondere ervaring. Emotie, passie en dollen backstage: het is allemaal gericht op de beleving en de jonge kijkers identificeren zich daarmee.

2. Participatory (iedereen kan zelf actief deelnemen). De voorrondes van Idols waren open voor iedereen. Maar ook via internet, SMS, telefoon, chat en 'verkiezingsposters' konden mensen meedoen aan het programma.

3. Image-Driven (beelden zijn de voornaamste dragers van de boodschap). TV is bij uitstek een visueel medium en internet gaat ook steeds meer die kant op. Geloof, waarden en levensstijl worden gecommuniceerd door wat je ziet. Doe een balkonscene met Jim en Jamai, zet ze in een lange limousine, en je creëert vanzelf het imago van een ster.

4. Connected (relatie/vriendschap). De Idols-kandidaten zijn door hun gedeelde ervaring vrienden geworden. Maar ook de kijkers staan in relatie met de kandidaten en krijgen van de 'idol' waarop ze hebben gestemd een persoonlijk bedankje per SMS terug. Na elke uitzending worden de chatboxen druk bezocht.

Wat kan de kerk hier nu van leren?

In ieder geval niet dat we nu commercieel en populistisch moeten worden. Laat de kerk alsjeblieft meer diepgang houden dan Idols. Nee, de insteek is veel subversiever: de waarden van het Koninkrijk van God kunnen een revolutie veroorzaken onder de MTV-generatie, mits ze op een voor hen relevante manier worden gecommuniceerd, namelijk (u raadt het al):

1. Experiential (ervaringsgericht). De kracht van God moet terugkomen in de kerk. Niet horen over genezing, maar het meemaken. Niet horen over de vervulling met de Heilige Geest, maar het ervaren. Leren hoe je zelf Gods stem kunt verstaan. Voor elkaar bidden. Leren door te doen in plaats van te luisteren. Ruimte voor creativiteit. Echte aanbidding. Vieren van het leven met God en elkaar.

2. Participatory (iedereen kan zelf actief deelnemen). Geen eenrichtingsverkeer, maar ieder heeft iets. Verschillende gaven en uitdrukkingsvormen. Maar ook: een open gemeentecultuur waar alle vragen (juist ook de kritische) kunnen worden gesteld. Meer Alpha: samen eten, delen, voor elkaar bidden, interactieve gesprekken over de Bijbel. Het gaat letterlijk aan niemand voorbij, iedereen neemt deel, ontvangt en bedient.

3. Image-Driven (beelden zijn de voornaamste dragers van de boodschap). Meer verhalen en minder conceptuele preken. Meer Hebreeuws en minder Grieks. Het uitgestort worden van Gods Geest gaat gepaard met dromen en visioenen. God spreekt visueel. Film, computeranimaties, VJ's, mime, het kan allemaal. Daar hoef je trouwens niet jong voor te zijn. Henk Binnendijk deed geen enkele Jongerendag zonder een voorwerp mee te brengen om zijn preek (nooit langer dan 20 minuten) te illustreren.

4. Connected (relatie/vriendschap). De gemeente wordt een plaats waar echte vriendschappen ontstaan. Zei Jezus niet "Ik noem jullie geen slaven, maar vrienden"? Geen afstand tussen leiders en 'gewone' gemeenteleden. Relaties met christenen uit andere kerken. Relaties met niet-christenen op het werk en in de wijk. Geen verkokerde subcultuur, maar een netwerk van goddelijke connecties. Er wordt actief gemaild, gebeld, gechat en gesmst. Ook de lijn naar Boven wordt niet vergeten: een connected gemeente is per definitie een biddende gemeente.

Hoe EPIC bent u? Hoe EPIC is uw gemeente?

Door: Marc van der Woude, Bron: Joel News

 

Developed by: Innovation WEB

 
spacer.png, 0 kB