|
Oogsten onder onkerkelijken |
|
|
|
donderdag 01 november 2007 |
In de Haagse wijk Laakkwartier is een geloofsgemeenschap ontstaan met een zeer hoog gehalte aan onkerkelijken. Op zoek naar het geheim van deze Pinkstergemeente Laakkwartier (PGL).
 Omdat veel wijkbewoners, zoals alleenstaande moeders, hulp nodig hebben bij het klussen, heeft de PGL het team ‘Helpende Handen’ opgericht. Vanavond is de vaste karwei-avond voor de groep. Vooraf is er ‘chicken-time’, een maaltijd met de traditionele gebraden kip, die bij élk etentje van de PGL wordt opgediend. Stichter en voorganger Ronald van der Molen eet deze keer ook mee. Hoe is deze dynamische gemeente ontstaan?
Proefpolder
“Ik onderzocht voor mijn afstudeeropdracht in 1998 de mogelijkheid om van Laakkwartier een proefpolder te maken voor gemeentestichting. Een landelijk sociologisch onderzoek had al bepaald dat Den Haag de meest ontkerkelijkte stad, en Laakkwartier de meest ontkerkelijkte wijk was. Er bleek echter een groot ‘oogstveld’ te zijn. Buurtbewoners nodigden me binnen en vertrouwden me allerlei privé-dingen toe. Voor de bestaande kerken was geen interesse, maar voor iets nieuws, een eigentijdse geloofsvorm, kwamen veel suggesties.”
Ronald had al veel eerder het verlangen om na zijn theologiestudie in 2003 een gemeente te beginnen in Den Haag, speciaal bedoeld voor buiten- en randkerkelijken. Hij begon met vijf mensen de ‘Haagse Huiskring’. Via het eigen netwerk en een zorgvuldig opgestelde flyer groeide de kring zó, dat hij moest worden gesplitst, om zich daarna als een nieuwe gemeente aan te sluiten bij de ‘Verenigde Pinkster- en Evangeliegemeenten’. De gemeente bestaat nu voor de helft uit buiten- en randkerkelijken. De andere helft wordt gevormd door zijn medewerkers en mensen die naar de wijk verhuisden. “Zes jonge stellen zijn speciaal in deze wijk komen wonen om zich voor de buurt in te zetten.
Teleurgestelde christenen uit naburige kerken die ons bezoeken, vragen we echter vriendelijk niet meer te komen. Die nemen vaak zoveel negatieve ervaringen mee uit hun eigen kerk dat ze onbewust het groeiproces van de nieuwkomers nadelig beïnvloeden.”
Ingestonken
Het lijkt erop dat vooral de ongedwongen eenvoud van het gemeenteleven de PGL zo aantrekkelijk maakt. “We proberen voortdurend in de gaten te houden wat kerkzijn is, namelijk toewijding aan God en toewijding aan elkaar. Na een paar jaar waren we er eigenlijk al een beetje ingestonken: we hadden zoveel activiteiten dat we ons teveel bezighielden met dóen in plaats van met er te zíjn. We hebben toen het roer omgegooid en stopten een tijdje de samenkomsten om in huiskerken bij elkaar te komen. Dat was heel onwennig, we moesten een aantal vaste gebruiken loslaten en velen vroegen zich af wat dan nog wél mocht. Nu zien we erop terug als een leerzame en verfrissende periode. De zondagse samenkomsten kregen daardoor een eenvoudiger en vooral relationeler karakter: ‘ieder-heeft-iets’-diensten (1 Cor. 14:26), boeiende prekenseries en veel interactie. Soms kijken we een eigentijdse film en gaan met elkaar daarin op zoek naar een glimp van God. We zijn alert geworden op overactiviteit, met de waarschuwende boektitel Jesus has left the building (Jezus heeft het gebouw verlaten) in ons achterhoofd.”
Sienie Egberts
Sienie Egberts is het oudste lid van de PGL. Zij is onkerkelijk opgegroeid. Grote problemen brachten haar echter zover dat zij God aanriep. Ze daagde Hem uit om Zich bekend te maken als Hij echt bestond. “Ik maakte de afspraak dat ik dan mijn leven zou omgooien en er helemaal voor Hem zou zijn. Op een nacht werd ik wakker en zag een figuur in de deuropening staan die schitterde als diamanten. Ik schrok me rot, mijn hart ging vreselijk tekeer. Na een tijdje was de verschijning weer weg. Ik werd weer rustig, beloofde dat ik nooit meer zou zeggen dat God niet bestaat, en vroeg of Hij me wilde laten zien of ik naar een kerk moest gaan.” In die tijd folderde PGL in de wijk, ook bij Sienie. “Ik dacht: ‘Pinkstergemeente? Wat is dat nou weer?’ en gooide de folder meteen in de prullenbak. Dat gebeurde tot driemaal toe. Dat was voor mij het teken dat ik erheen moest. Nu zie ik dat het de juiste kerk is voor mij.”
Mark Potgieser
“Ik ben niet religieus opgevoed,” vertelt Mark Potgieser. “Een goede vriend uit mijn studiejaar nodigde me een keer uit voor een weekend in Almere – ik woonde zelf in Delft. Op zondag ging ik mee naar een Pinkstergemeente. Die voorganger zei: ‘Luister met je hart en niet met je hoofd.’ Dat trof me. Op weg naar huis leken allerlei persoonlijke moeilijkheden verdwenen, of niet meer zo belangrijk. Daarna ben ik nog twee keer naar Almere geweest, om te testen of dat gevoel eenmalig was. Nou, dat was het niet. Daarom wilde ik in mijn eigen omgeving een kerk vinden. In Delft lukte dat niet, maar in Den Haag vond ik de PGL die net zo laagdrempelig en vurig is als de gemeente in Almere. Er is hier zoveel liefde en belangstelling, dat was meteen raak.”
Mark besloot zich in juni te laten dopen. Hij is pas getrouwd met Godelieve, die haar plek bij de PGL al had gevonden, en heeft inmiddels anderhalve dag op zijn werk ingeleverd, om zich voor de gemeente in te zetten.
Anneke Reijman
Anneke Reijman had alles op orde, maar zocht naar de zin van het leven, want werken-slapen-eten-werken, dat kon toch niet álles zijn? Achteraf denk ik dat iets in mij al geloofde dat God met mij bezig was. Ik heb ook nagevraagd of God in mensen werkt die het zelf niet weten. Nou, dat doet Hij. Mijn zoon, die al jaren christen is, nam me wel eens mee naar de kerk, en dan zat ik tegen mijn tranen te knokken, en alles maar tegen te houden.
Plotseling – geen idee waarom – dacht ik op mijn werk: ‘Ik ga een kerk zoeken,’ en tikte ‘kerk’ en ‘Den Haag’ in op Google. Zo kwam ik op de mooie website van PGL die in mijn eigen wijk gevestigd bleek te zijn. De stap om er meteen heen te gaan was iets te hoog gegrepen, maar er was ook een Alpha-cursus. Die bleek heel laagdrempelig. Er wordt veel uitgelegd over wat kerk en bidden en geloven is. Nu ik de samenkomsten bezoek, zie ik dat God mij Zelf heeft geroepen en aangeraakt. Dit is de gemeente waar ik thuishoor.” Een jaar na dato leidt Anneke de Alpha-cursus.
Door: Leo de Vos, Bron: EO visie
© foto: Evangelische Omroep Pers fotograaf: Gert-Jan van der Tuuk
|
Developed by: Innovation WEB |
Nieuwsbrief
Schrijf je in voor de nieuwsbrief!
|
|
|
Wie is er online?
We hebben 88 gasten online
|
