Daar gaan we weer. Dit weekend starten we opnieuw een nieuwe gemeente. En ook deze keer blijkt dat deze 'geboorte' niet zonder moeite gaat. Op een paar uitzonderingen na heeft de gemeente waar ik voorganger van ben zichzelf elk jaar een keer vermenigvuldigd, en wel met de Pasen of in september wanneer iedereen terugkomt van zomervakantie.

Er zitten zeer reële nadelen aan het vermenigvuldigen van een gemeente. En de meeste nadelen vinden hun weg naar de uitzendende voorganger.

Een vriend

Ik verlies een vriend in het proces. Ik ken de nieuwe voorganger sinds hij christen werd in onze gemeente 19 jaar geleden. Ik heb hem zien groeien van een briljante wijsneus tot een volwassen echtgenoot, vader en een effectief lid van de gemeente. Ik heb verscheidene jaren met hem samengewerkt als jonge staf-medewerker. Gedurende die tijd worstelde hij met volwassen worden-we ontsloegen hem en hij verliet de gemeente. Een jaar later begonnen we te praten over de mogelijkheid van zijn terugkeer naar onze gemeente.

Hij kwam terug. Nu had ik te maken met een jongeman die een goede werkethiek bezigde en een visie had om zijn eigen bedrijf te starten. Dat deed hij toen ook, en met veel succes. Terwijl zijn bedrijf groeide kwam hij tot bloei in bedieningsvaardigheden op bijna elk mogelijk gebied-spreken, leiderschap, administratie, aanbidding leiden en tastbare wijsheid. Ik vind het gewoonweg vreselijk dat ik mijn vriend niet meer elke week zal zien. Ik voel ook het verlies van zijn leiderschap sinds hij begonnen is met afstand te doen van verscheidene rollen die hij in onze gemeente vervult.

Gemeenteleden

Laten we eerlijk zijn, voorgangers schenken veel te veel aandacht aan aantallen. Ik word wederom geconfronteerd met de wederopbouw van onze gemeente. Hoewel de Heer uiteindelijk al de stoelen weer vult, valt het proces niet mee. Zo, dat is eruit.

Terwijl ik toegeef aan dit duistere geheim, gaan we door met de individuele mensen. Onze laatste dochtergemeente is verscheidene weken voorafgaand aan hun grootse opening dit weekend bijeengekomen. Gedurende die tijd kozen veel van het opstartteam ervoor om beide gemeenten te bezoeken. Ik krimp ineen elke keer als ik één van hen zie. Op de één of andere manier lijkt hun aanwezigheid misplaatst. Het verdriet om hun verlies is al begonnen en hen zien brengt mijn pijn juist in de war. Als ze uiteindelijk vertrekken zal iedere ontmoeting een blijde hereniging zijn. Ze nu te zien brengt alleen maar meer verdriet om het feit dat ik ze niet meer zo vaak als vroeger zal zien. Dit zijn mensen waarvan ik hou en ze vertegenwoordigen een groot nadeel bij iedere gemeente die we planten.

Het aantal bezoekers in onze gemeente herstelt meestal tamelijk snel na het starten van een nieuwe gemeente. Maar de liefde en vriendschap van de mensen die we voorgoed uitzenden wordt een langeafstandsrelatie.

Geld

Iedere keer dat we ons vermenigvuldigen door een nieuwe gemeente te openen lijden de giften die we ontvangen daar een paar maanden onder. We maken het minder erg door de potentiële voorganger te vragen om zijn team te vragen al hun giften aan de nieuwe kerk te geven zodra ze besluiten zich erbij aan te sluiten. We doen dit vijf maanden voorafgaand aan het starten van een nieuwe gemeente. Tegen de tijd dat ze vertrekken, hebben we ons aangepast aan het verlies van inkomen. Ook al passen we ons op dat gebied aan, er blijft een financieel nadeel verbonden aan het proces.

De giften komen tamelijk snel weer terug. Niet zo snel als bezoekers, maar uiteindelijk komen ze weer op peil. Gewoonlijk lijden we een beetje totdat ik een serie geef over het omgaan met financiën of over het geven van tienden.

Leiderschaps basis

Dit is echt een probleem. Iedere week komen potentiële nieuwe leden onze gemeente binnen. Over financieel beheer hoef ik maar een klein beetje te vertellen en het brengt het beste op dat gebied in hen naar boven. Maar leiderschapsontwikkeling vraagt tijd en de juiste combinatie van geestelijke gaven. Het beeld van onze toekomst verandert iedere keer wanneer we een nieuwe kerk planten. Het vervangen van de leider van een pas opgestarte nieuwe bediening is niet zo makkelijk als iemand vinden om het roer van een lang gevestigde afdeling over te nemen (waar vaak al een sterk team aanwezig is). We werden gedwongen een aantal nieuwe bedieningen twee of drie jaar uit te stellen omdat de leider wegging om een nieuwe kerk te helpen starten. Opnieuw, is dit iets wat veel kost.

Waarom de pijn accepteren?

Op dit moment denkt u vast: "Een gemeente vermenigvuldigen kost te veel. Waarom blijft deze man ermee doorgaan?"

Het korte antwoord kunt u vinden in de woorden van Jezus. Hij zei: "Ik zal mijn gemeente bouwen" (Matth. 16:18). Hij zei ons ook: "Gaat dan henen, maakt al de volken tot mijn discipelen" (Matth. 28:19). Ik denk dat we dat laatste doen door het eerste te proberen. Nieuwe kerken blijken de meest effectieve middelen voor evangelisatie en discipelschap die we hebben. Zoals ik het zie is het vermenigvuldigen van nieuwe kerken de beste manier om mijn begrensde gaven en tijd zo goed mogelijk te gebruiken.

Meer informatie: Hope Chapel Kaneohe

Door: Ralph Moore, Vertaling: Sarina Paauwe, Bron: Gemeentestichting.nl