Karin associeerde christenen met somber en sober. Ze hadden in haar ogen veel beperkingen en leefden dus eigenlijk niet echt. Eén viel in ieder geval mee: een jongen op haar werk. Door hem kwam ze bij zijn familie over de vloer. En wat ze daar zag en meemaakte, raakte haar hart: warmte en begrip in het gezin, open en eerlijke gesprekken, ook rond de Bijbel. Ze had al van alles geprobeerd om een stuk levensvervulling te vinden.

Nu kwam ze ‘thuis’. Karin ging op zoek naar de Bron waaruit dit gezin leefde en vond uiteindelijk Jezus Christus als haar persoonlijke Verlosser en Heer.

De beeldvorming over christenen is vaak negatief: buitenkerkelijken weten veelal beter waar we tegen zijn dan waar we voor zijn. Dat is wel begrijpelijk: ze merken dat we bijvoorbeeld niet meegaan naar een losbandig feest. Dat we die avond niet zitten weg te kwijnen, maar een heel leuke avond hebben zonder veel alcohol en dergelijke maken ze niet mee. Daarom is onze gastvrijheid juist zo’n geweldige kans voor niet-christenen!

Gevoelsindrukken

Wij zijn er vaak wat gespannen onder als buitenkerkelijken komen: hoe kunnen we extra vriendelijk zijn? Hoe doen we het met bidden en bijbellezen rond het eten? Wat (en hoeveel) schenken we aan alcohol? Enzovoorts.

De meeste vragen gaan bij ons over de buitenkant, terwijl buitenkerkelijken vooral iets hebben aan onze binnenkant: Voelen ze zich welkom omdat Gods Geest ons van binnenuit een ruim hart gegeven heeft? Proeven ze iets van de liefde tot en van God in ons bidden? Merken ze dat we het fijn vinden om elkaar te leren kennen, bij de gezelligheid van wat alcohol, en dat we daarvan kunnen genieten én daarbij maat weten te houden? Tegenover onze hoe-dilemma’s staan hun gevoelsindrukken (proeven, voelen, merken).

Het valt op dat Karin op zoek was naar ‘simpele’ dingen als warmte en begrip. Met die honger loopt iedereen rond; wijzelf toch ook? Gastvrijheid kan een kanaal zijn om in deze basisbehoefte te voorzien. Hoe zou dat geweest zijn voor de ouders van de jongen? Hoeveel begrip hadden ze voor een niet-christelijke vriendin? Waarschijnlijk waren er in hun hart best vragen en veel gevoelens. Maar met Gods hulp kozen ze om ruimhartig en zelfs bewogen te zijn (Matt.9:36).

Keuze

Voor gastvrijheid – je leven delen - zijn er volop kansen: mee laten eten, mee laten rijden, je huis gebruiken voor een verjaardagsfeest van je tieners, etc. Sommige christenen hebben daar een speciale gave voor: het is hun lust en hun leven om mensen over de vloer te hebben. Laten zij die gave zo veel mogelijk benutten. Voor elke christen is er echter de opgave van gastvrijheid (Rom. 12:13). Hopelijk spoort het verlangen (en de opdracht) om de geur van Christus te verspreiden ons allen aan.

Het leuke van gastvrijheid is dat deze ‘vorm’ van evangelisatie voor ieder op een bepaalde manier toepasbaar is. Maar het vraagt elke keer weer om een keuze. Hoe zei Jezus dat ook al weer: niemand heeft grotere liefde, dan dat hij zijn leven inzet voor zijn vrienden. Zijn vrienden … dat waren zoekende zondaars.

Dit artikel werd eerder gepubliceerd in IDEA.

© Evangelische Alliantie
Auteur: Gerard van der Schee